Van onze verslaggever Jack Schoenmakers. Ook dit jaar stond ik weer om 9 uur aan de start met ongeveer 750 deelnemers om de lange versie van de Criq te doen. Nog steeds ongeveer 167 km lang en met 3200 hoogtemeters.
Een deel van de STW-ers die dit ook zouden moeten kunnen zie ik meestal op een hoog niveau meerijden bij de Wilde Woensdag. Weliswaar heb je dan vooral korte klimmen (in totaal rond de 700 hm) en maar de helft van de kilometers. Maar de lol van een dag tegen jezelf battelen en kijken of je de man met de hamer net voor kunt blijven is voor mij nog steeds groot. Afleiding genoeg: mooi landschap, voortdurend groepen waar je net wel of niet bij aan kunt haken, hier en daar muziek.
En veilig: overal seinwachters. Dat doen ze nog steeds goed, ook al is de Criq geen cyclo meer.
Soms hangen na een natte nacht in de ochtend nog mistflarden in de dalen en heb je daardoor een prachtige start en ook nog eens overdag stralend weer.
Dit jaar was de weersituatie wat riskanter: na alle hitte viel er op weg naar de La Roche een dikke hoosbui bij Luik. De belofte dat het net aan droog zou blijven op zaterdag leverde wel een beetje stress op.
Misschien heb ik geluk gehad: regelmatig was de lucht donker, de straten nog nat van een net gevallen buitje maar ik hield het droog. Daardoor was het veilig rijden, ook als de groepen rond 45-50/u naar beneden denderden over meest goed asfalt.
Het lukte me ook dit jaar om met mijn van klimverzet voorziene Felt een stabiel tempo te rijden. Na de mentale stap om niet bij de doorkomst op de Col de Haussire (volgens het aloude Cotacol boek de zwaarste klim van België) af te draaien naar de finish, begon het te lopen. Ik kwam Jörgen Mensinga (bekend in het circuit van U14 schaatsers) tegen en zo had ik ook nog wat aanspraak op weg naar de 2e ravitaillering op 130 km.
Daarna op pad naar het slot: de afdaling van 9 km naar La Roche. Bovenaan kreeg ik daar wel de volle laag vanuit de lucht, waardoor het beheerst scheuren met bibberend lijf en ijskoude voeten werd.
Ik kwam bruto op 6 uur 48 uit. Een kwartier sneller dan vorig jaar en dat leverde opnieuw een plaats in het midden van de groep op. Zelfs nog bij de beste 25% boven de 60 jaar. Na afloop weer een mooi T-shirt gescoord, een vette worst gegeten, gedouched en naar huis. Volgende keer misschien weer met meer. Ik kan het aanraden: na 2 dagen ben je het afzien vergeten en blijft de tevredenheid over de knokpartij met jezelf over.